Hallo, mijn naam is Samenda Spaan.
Ik ben 12 jaar, en ik heb een onderbeen prothese.
Ik zou graag iets over mezelf willen vertellen.
Toen ik geboren werd was mijn rechter onderbeen niet helemaal gegroeid zoals het moest. Mijn onderbeen was 8 cm korter. Ik had maar 3 tenen en mijn scheenbeen was krom gegroeid. Mijn voet was een kruising tussen een klompvoet en een schommelvoet. Toen ik 4 jaar was hebben mijn ouders en een paar artsen besloten om het voetje te amputeren, zodat ik een recht onderbeen zou krijgen, zodat er ook makkelijker een prothese gemaakt kon worden. Mijn ouders zijn terechtgekomen in het VU Ziekenhuis in Amsterdam, daar liep ik bij een orthopeed en die werkte samen met Kees Noppe. Wij zijn toen bij Kees aan huis geweest, want daar had Kees zijn bedrijf achter het huis, het was toen erg klein. Ik ben heel erg blij met Kees en iedereen die er werkt. Ik was anderhalf jaar toen ik mijn eerste stappen kon zetten met een aparte onderbeenprothese, dat had Kees toch maar even gedaan voor me. Na de amputatie werd een prothese voor mij heel belangrijk, ik ben namelijk een kind dat niet stil kan zitten. Ik wil net als iedereen kunnen spelen, fietsen, zwemmen, bomen klimmen; dus die prothese mocht bij mij geen belemmering zijn. Ik doe echt alles met mijn been. Ik rijd zelfs al 6 jaar paard. Ik heb mijn A en B zwemdiploma gehaald. Eigenlijk ben ik ook een proefkonijn bij Kees, want ik doe alles met mijn prothese. Kees zegt altijd Samenda gebruikt de prothese niet voor 100%, maar voor 200%. Ze doen er echt alles aan; b.v. mijn zwemprothese heb ik in heel leuke kleuren gekregen, de mensen vinden dat erg mooi en kijken niet meteen naar mij: als wat zielig voor dat meisje. Nu ik wat ouder ben geworden, vind ik het belangrijk dat mijn been er ook mooi uit gaat zien. Ik verstop mijn been niet. Ik loop in korte broeken en rokjes. Dankzij een heel mooie spuittechniek lijkt het nu alsof ik een gewoon been heb. Met de jaren is Kees Noppe uitgegroeid tot een groter bedrijf met veel personeel. Ik heb altijd dezelfde mensen die mijn prothese maken zoals, Johan en Aad en ook Kees. Als ik mijn prothese stuk gemaakt heb, worden ze nooit kwaad, maar vragen ze hoe ik het voor elkaar heb gekregen. Dankzij al deze mensen heb ik een normaal leven, ondanks mijn handicap. Ik wil iedereen daar dan ook voor bedanken. Bedankt allemaal.
Groetjes, van Samenda Spaan uit Amsterdam.